2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ilâmından önceki hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince doğrudan 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın önce 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında infazın bu şekilde yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince (6) nolu hüküm fıkrasından "... bu haliyle SANIĞIN 1 YIL 13 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, infazın bu şekilde yapılmasına," cümlesi çıkarılarak yerine "SANIĞIN CEZASININ 1 YIL 13 AY HAPİS CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.