Zimmet suçundan hükümlü M.. K.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 27.03.2008 gün ve 2006/264 Esas, 2008/155 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hükümlünün hangi hak ve yetkiyi kullanmaktan yoksun bırakıldığı açıkça belirtilmeden 5237 sayılı TCK.nun 53/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine ancak meşru malikinin belli olmaması halinde mümkün olduğu gözetilmeyerek zimmetin karşılığını oluşturan paranın müsaderesine karar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen 07.04.2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı kararında da açıklandığı üzere; infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere kesinleşen hükümdeki ücreti vekalet, şahsi hak ve yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olduğundan, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.