11. Ceza Dairesi

Sanığın gerçek kimliğinin soruşturma esnasında Emniyet Müdürlüğü'nde yapılan araştırma sonucu ortaya çıkmış olması karşısında; sanığın kendiliğinden iftirasından dönmediği bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı halde TCK’nun 269/3-a. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın adli sicilinde yer alan ve daha ağır cezayı içeren ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2001 tarih 1999/597 Esas ve 2001/12 Karar sayılı 14.02.2005 tarihinde infaz edilen 3 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az cezayı içeren ilamın esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine “... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2001 tarih 1999/597 Esas ve 2001/12 Karar sayılı 14.02.2005 tarihinde infaz edilen 3 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

TCK.nun 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.