8. Ceza Dairesi

1.Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosyanın 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için 16.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesi üzerine sanık hakkında 18.06.2013 tarihli hüküm ile elektrik hırsızlığı suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık hakkında verilen 27.12.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra, uyarlama yargılamasına konu olmayan ve ilk kararla hüküm altına alınan sanık hakkında kurulan 18.06.2013 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 2011/3-66 esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek katılan vekilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2.Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.