13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Hükümlü hakkında 03.07.2001 tarihli kesinleşen ilk hükümle 765 sayılı TCK'nın 494/1, 522, 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri gereğince 60.840.000 TL(eski) para cezasına hükmedildiği, bu hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca kurulan önceki kesinleşen hüküm ile 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılmasının yapılarak 765 Sayılı TCK hükümleri uyarınca kurulan önceki hükmün lehe olduğu kabul edildiği takdirde önceki hükümde değişiklik yapılmaksızın önceki hükmün aynen infazına, 5237 Sayılı TCK hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Kabule göre de; hükümlünün, müştekinin aracının kapı ve kontak kilidini kırarak çaldığının anlaşılması karşısında; hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasa'nın 142/2-d maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının çıkarılarak, yerine ‘‘uyarlama talebinin reddine, hükümlü hakkında kurulan ve lehe olduğu anlaşılan 03.07.2001 tarih ve 2000/866 esas 2001/713 karar sayılı önceki hükmün aynen infazına, 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.