2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde vekalet ücreti hükmedilmemesine yönelik bir itiraz bulunmadığından ek tebliğnamedeki “temyiz talebinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu” yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş; sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik temyiz istemi de bulunmayan sanık müdafiinin hükmü temyizde hukuki yararı olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.