8. Ceza Dairesi

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın TCK.nun 292/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesinin gösterilmemesi,

2.Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/275 esas, 2012/595 sayılı ilamının birden fazla suça ilişkin ceza içermesi karşısında bu cezalardan en ağırının tekerüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde denetim süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün temel cezanın belirlendiği bölümünde yer alan "TCK.nun 292/1. maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "5275 sayılı Yasanın 97/1. maddesi delaletiyle" yazılması ve hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "sanığın, Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/275 esas, 2012/595 sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerüre esas alınmasına, sanığa verilen cezanın TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.