19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne aykırı şekilde sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesi geçersiz olduğundan temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı "Ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun takibi şikayete bağlı olup; şikayete esas olan Ankara 16. İcra Dairesi Müdürlüğü'nün 2013/17483 Esas sayılı takip dosyasında 18/02/2014 tarihli haciz işleminde borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adresinde bulunmadığının öğrenildiği ve şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen öğrenmeden itibaren üç aylık süre geçtikten sonra 15/07/2014 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak,

İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.