12. Ceza Dairesi

Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 51/1-3, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

2.5237 sayılı TCK'nın 38/1. madesi yollaması ile 270/1, 50/1-a.3, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama ve suç üstlenme suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık ile şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin 25.05.2007 günlü duruşmada sanığın cezalandırılmasına yönelik istemi ve şikayetçi oldukları şeklindeki beyanına rağmen mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması karşısında, şikayetçinin aynı Kanunun 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatı ile hükmü temyiz yetkisi bulunduğunun kabulü ile suçtan zarar gören şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin katılan vekili olarak kabulüne ve yine sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak, kanun yolununa başvuru süresi başlangıcının "tefhim ve tebliğden itibaren" denilmek suretiyle tereddüte neden olunduğundan, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğuna karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 25.10.2007 tarihinde verilen mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından 600 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1.Kavşağa yaklaştığında kendi yönüne yanan kırmızı fasılalı ışıkta durmayan ...'ın minübüsüne çarpmak şeklindeki eyleminde tali kusurlu kabul edilen sanığın alkol oranının bilimsel olarak tespit edilmediği, kaldı ki kazanın sanığın alkollü olmasından kaynaklandığına dair iz ve emare bulunmadığının anlaşılması karşısında olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesidne yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. madddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/09/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.