11. Ceza Dairesi

1.Sanığın, keşideci imzası sahte olan suça konu çeki borcuna karşılık olarak katılana vermek suretiyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediği, keşideci şirket yetkilisi olan ...'nun şirketine gayri resmi ortak olduğunu, hisse devri karşılığında suça konu çeki ve bunun gibi bir çok çek verdiğini, bu çeklerdeki keşideci imzasının sahte olduğunu bilmediğini, ...'nun eylemlerine yönelik olarak şikayetçi olduğunu ve bu şikayet doğrultusunda şahsın örgüt kurma ve benzeri suçlardan Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığını beyan ettiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanığın savunmalarının denetlenebilmesi için keşideci şirket yetkilisi ... hakkında sanığın şikayeti doğrultusunda dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması; ilgili dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; keşideci şirket yetkilisi ...'nun soruşturma aşamasındaki beyanlarında o tarihlerde Vedat Kum isimli şirketin ortağı olduğunu, çeki kullanması için sanık ...'e verdiğini söylediği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 tarihli ve 80/98, 19.04.2005 tarihli ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun adına imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği cihetle, ...'nun tanık olarak beyanı alınıp önceden verilen rızanın varlığı araştırılmadan mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de;

a)Adli emanette kayıtlı suça konu belge aslının akıbeti hakkında karar verilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.