7. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Yasanın 94. maddesi ile CMK'nun 299. maddesinde yapılan değişiklik gözönüne alınarak sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteği uygun görülmeyerek yapılan incelemede;

Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık hakkında verilen 02.04.2018 tarihli ve 2016/325 Esas, 2018/185 Karar sayılı beraat hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nce CMK’nun 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin anılan kararı kaldırılarak 08.10.2019 tarihli ve 2018/1597 Esas, 2019/1117 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulduğu, bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 7242 sayılı Yasanın 61 ve 62. maddeleriyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3 ve 5. maddelerindeki sanık lehine değişikliklerin değerlendirilmesi amacıyla anılan Yasanın 63. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verildiği, iade kararı üzerine bu kez Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 25.09.2020 tarihli ve 2020/347 Esas, 2020/362 Karar sayılı kararı ile uyarlama yargılaması yapma görevinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın adı geçen Daireye gönderildiği anlaşılmakla; 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca dosyanın sanık lehine değişikliklerin değerlendirilmesi amacıyla ilk derece mahkemesine iade edilebileceği hüküm altına alınmış iken, mahkumiyete ilişkin ilk kararın Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesince verilmesi durumunda sanık lehine değişikliklerin değerlendirilmesine ilişkin açık düzenlemeye yer verilmemiştir. Bu itibarla, temyiz kanun yoluna müracaat edilen ilgili Dairenin 08.10.2019 tarihli ve 2018/1597 Esas, 2019/1117 Karar sayılı kararına yönelik temyiz incelemesine esas olmak üzere tebliğname düzenlenmesi zorunluluğu bulunduğu gözetilmek suretiyle, Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesine ait bulunması zorunluluğu,

2.İddianamede 5237 sayılı TCK’nun 54/1. maddesi sevk maddesi gösterilmek suretiyle suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi talep edildiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10.11.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yapılan yargılama sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin “Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının hukuki değerden yoksun olup olmadığının değerlendirilmesi ile temyiz kanun yoluna müracaat edilen Dairemizin 08.10.2019 tarih ve 2018/1597 Esas ve 2019/1117 Karar sayılı kararı için tebliğname düzenlenmesi hususunda gereğinin takdir ve ifası yönünden incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE” ilişkin olarak verilen kararının incelenmesi sonucu Dairemize ait sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2018 tarihli ve 2018/185 K sayılı kararıyla sanığın beraatine karar verildiği, kararın katılan ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 08.10.2019 tarihli ve 2019/1117 K sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin beraate ilişkin kararı kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Yasanın 3/5-10. maddelerinden mahkumiyetine karar verildiği, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne iade edildiği, ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından tesis edilmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek anılan Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne dosyanın gönderilmesi üzerine 11.12.2020 tarihli ve 2020/1225 K sayılı kararla ortada kesinleşmiş bir hüküm bulunmadığından uyarlama yargılamasının söz konusu olamayacağı, ilk derece Mahkemesince görevsizlik kararı verilemeyeceği, 08.10.2019 tarihli ve 2019/1117 K sayılı ilk kararın temyiz talebine ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iade edilmesi üzerine tebliğname düzenlenilerek dosya Dairemize gönderilmiş olup;

15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme sanık lehine hükümler içermekte olup aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulaması olanaklı hale gelmiş; 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin son cümlesinde,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nda bulunan dosyaların ilk derece mahkemesine gönderileceğine ilişkin özel hüküm koyulmuş ancak ilk derece Mahkemelerinin beraat kararı verdiği, bölge adliye mahkemelerinin beraati kaldırarak sanığın mahkumiyetine karar verilen dosyalarda lehe değerlendirmenin nasıl yapılacağına ilişkin bir hükme 7242 sayılı Yasada yer verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/2 ve 307/1. madde hükümleri dikkate alındığında 7242 sayılı Yasadan kaynaklanan lehe değerlendirmenin mahkumiyete ilişkin ilk kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince yapılması gerekmekte olup,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arşivinde bulunan dosyanın 12.06.2020 tarihinde beraate ilişkin kararı veren Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği, mahkemece görevsizlikle dosya Ankara Bölge Adliye 7. Ceza Dairesini gönderildiği ancak yasa hükmünün gereği Ankara Bölge Adliye 7. Ceza Dairesince yerine getirilmeden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya geri gönderilmiş ise de;

Ankara Bölge Adliye 7. Ceza Dairesi'nce, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/2 ve 307/1, 7242 sayılı Yasanın 63 ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine ait bulunması zorunluluğu gözetilerek dosyanın gereği Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinde değerlendirilmek üzere, incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, karar verilmesi yerine;

Ankara Bölge Adliye 7. Ceza Dairesi'nin 08.10.2019 tarihli kararının, 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca dosyanın mahalline iade edilmesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 tarih ve 2006/177-173 E-K, aynı tarih ve 2006/174-170 E-K ve 12.12.2006 tarih ve 2006/308-300 E-K sayılı ilamlarında da belirtildiği şekliyle, Başsavcılığın iade işlemi sonucu önceki hüküm varlığını yitirmiş olacak ve yeniden hüküm verme zorunluluğu doğacak olması, yine 11.12.2020 tarihli kararının da CMK.nun 223 ve 286. maddelerinde belirtilen temyiz incelemesine konu bir hüküm olmaması nedeniyle bozulacak bir karar olmadığı gözetilmeden bozma kararı verilmesine dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 10.11.2022