2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, yakınanın da 20.00 sıralarında işyerinden ayrıldığını, ertesi gün 08.00 sıralarında geldiğinde hırsızlığı farkettiğini bildirmesi karşısında; eylemlerin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Yasanın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2.Sanığa atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeyerek, atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında sanığın alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde koşullu salıverme tarihine kadar bu güvenlik tedbirini kullanmaktan yoksun bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.