2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Olay günü sanığın müşteri gibi girdiği market içerisinden 2 viskiyi giysileri arasına saklayarak çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 141/1. maddesine göre hüküm kurulması,

2.Sanığın istinabe yoluyla alınan savunmasında zararı gidermek istediğini belirtmesi karşısında, zarar miktarı belirlenip etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak isteyip istemediği sorularak belirlenen zararı gidermek istediğini beyan etmesi halinde ödeme yeri belirlenerek makul süre tanındıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

3.Suçtan doğrudan zarar gören firmanın “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek firmaya usulüne uygun duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.’nun 234.maddesinin 1 fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 30.06.2014, gününde oybirliğiyle karar verildi.