1. Ceza Dairesi

Adam öldürmek, adam öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımaktan suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.07.2010 gün ve 136/163 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 1994/141 esas ve 1995/81 ek sayılı 27.06.1995 tarihli ilamı ile sanık hakkında müdahil ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eyleminden dolayı Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.11.1995 tarihli 1995/3364-1995/3450 ek sayılı ilamı ile eylemin 765 sayılı TCK.nun 450/5 maddesi kapsamı içinde değerlendirilmesi gerektiği ve kanun yararına bozma isteminde bulunulabileceği belirtilmesine karşın gereği yapılmadığı anlaşılmakla, bu mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulması her zaman mümkün görülmüştür.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca 765 sayılı TCK.nun 68 ve 77 maddelerindeki ilkelere göre cezalarının toplanmasına ilişkin kararların infaz aşamasında verilmesi mümkün bulunduğundan tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.

3.Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama talebinin reddine dair hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin uyarlama talebinin kabulü gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA) 17.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.