2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmolunmaması temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamış ve bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.-Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin müdahale edilmek suretiyle kaçak elektrik kullanılan sayacın değiştirildiği 02.01.2004 tarihi yerine kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği 12.01.2004 tarihi olarak yanlış yazılması,

2.-Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.03.2009 tarihli bozma kararından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 14.12.2006 tarihli hükümde, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 647 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmemesi,

3.-Sanık hakkında lehe oldu kabul edilen 765 sayılı TCK’na göre hüküm kurulduğu halde, hükmolunan cezanın 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA) 27.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.