12. Ceza Dairesi

Hüküm : 278,13 TL maddi, 1050 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine. Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Davacı vekilinin 08.07.2008 tarihinde tebliğ edilen hükmü 7 günlük yasal süreden sonra 23.07.2008 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2.Davalı vekilinin temyizine yönelik olarak yapılan incelemede;

Kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edildiğinin dosya içeriğinden anlaşılmaması karşısında, 5320 sayılı Kanunun 6. maddesi ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 gün ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı da göz önüne alınarak, davanın süresinde açıldığının kabulü isabetli bulunmuş olup tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine ücreti vekalete karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.