2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından verilen 06.01.2023 tarihli ek kararın aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.08.2022 tarihli ve 2022/17348 Soruşturma numaralı iddianame ile; "katılanın işyerine gece vakti girilerek, işyerindeki 1 adet kayıt cihazı, 1 adet ... marka cep telefonu, 3 adet ... 9 marka cep telefonu ve 1 adet harddiskin çalındığı, kamera görüntülerinden iş yerinden hırsızlık yapan şahsın sanık olduğunun anlaşıldığı" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 142/2-h, 143, 116/2-4, 63, 58 ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Hatay 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/449 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2-4, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3291 Esas, 2022/2296 Karar sayılı kararı ile, olayda gece vaktinin koşullarının oluşmadığından bahisle hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi çıkarılması ve aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanığın hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile sanığın hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesi ile aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/3291 Esas, 2022/2296 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereği “kararın kesin nitelikte olması nedeni” temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri;

1.Sanığın ikrarının lehe indirim sebebi olması gerektiğine,

2.Sanığa fazla ve orantısız ceza verildiğine,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğine,

4.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın suç tarihinde gece vakti sayılan saat 03.30 sıralarında katılana ait işyerine girerek bir adet kayıt cihazı, bir adet ... marka cep telefonu, 3 adet ... mi marka cep telefonu ve bir adet hard diski çalarak işyerinden ayrıldığı, sanığın kamera görüntülerinden hareketle tespit edildiği ve hırsızlık olayından sonra kolluk görevlileri tarafından GBT sorgusu yapılması için durdurulduğunda, kolluk görevlilerine katılanın iş yerinden hırsızlık yaptığını ikrar ederek ve çalmış olduğu malzemelerin yerini söyleyerek çalınan malzemelerin bir kısmının katılana kolluk görevlilerince iadesini sağladığı; ancak katılanın çalınan malzemelerinden bir kısmının kendisine teslim edilmemesi nedeniyle kısmi zarar giderimine rıza göstermediği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlama konusunda ikrarda bulunmuştur.

3.Katılanın olay nedeniyle 19.000,00 TL tutarında zararının olduğunu beyan ettiği, 3 adet telefon ve 1 adet kayıt cihazının sanık tarafından teslim edilmediğini belirttiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Hukukî Süreç bölümünde bahsedildiği üzere, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından gece vakti artırımı yapılmasının koşullarının oluşmadığının tespiti dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen;

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Verilen Karar Yönünden

1.Takdiri İndirim Sebebine Yönelen Temyiz Sebebi Yönünden;

Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerde, "sanığın suça meyilli kişiliği ve mükerrir olması göz önüne alınarak..." şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdirî indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Temel Cezanın Belirlenmesine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince kanunun öngördüğü sınırlar içerisinde alt sınırdan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. Maddesinin Uygulanması Gerektiğine Yönelen Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanığın olay tarihinde katılana ait iş yerinden katılanın beyanına göre, 19.000,00 TL değerindeki eşyaları çaldığı olayda, suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç tarihinde paranın satın alma gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde, sanığın kastını özgüleyerek hırsızlık suçunun konusunu oluşturan 19.000,00 TL'nin değer bakımından az olarak kabul edilemeyecek olması dikkate alındığında, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılmasının koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönelen Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanığın katılanın iş yerinden çeşitli eşyaları çaldıktan sonra yakalandığında suça konu eşyalardan bir kısmının yerini söylemek suretiyle katılana kolluk görevlilerince iadesini sağladığı; katılanın 15.09.2022 tarihli duruşmada, kısmi iadeye rızasının bulunmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince cezasından indirim yapılmaması isabetli görülmüş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin reddine dair, 06.01.2023 tarih, 2022/3291 Esas, 2022/2296 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3291 Esas, 2022/2296 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.