11. Ceza Dairesi

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1.5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, sanığın haksız şekilde ele geçirdiği müştekiye ait kredi kartını kaç kez ve hangi aralıklarla kullandığı hususu araştırıldıktan sonra sonucuna göre maddedeki değişik zamanlarda koşulunun gerçekleşmesi halinde 43. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2.Mağdurun, hükümden sonra 09.06.2009 havale tarihli dilekçesi ile sonradan öğrendiğine göre sanığın bankayla kredi kartıyla yapılan harcamaların ödenmesi hususunda anlaştıklarını ve kendisinin bu borçlardan dolayı bankaya karşı herhangi bir sorumluluğunun kalmadığını," bu nedenle sanıktan şikayetinin bulunmadığı yönündeki beyanı karşısında; hükümden önce 19.12.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 245. maddesine 5. fıkra olarak eklenen "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır" hükmü de gözetilerek olayda tam veya kısmi iade koşullarının bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.