12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede; 14/01/2015 tarihli hükmün usulüne uygun olarak sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, sanık müdafiinin ise hükmü 05/03/2015 tarihinde ve CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

Katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; İddianame ile atılı suça ilişkin kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının (1.) paragrafında yer alan "223/2-e" ibaresinin kaldırılarak, yerine "223/2-c" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.